The Revolutionary List: เรื่องราวของโยฮันน์ รูเพิร์ต สถาปนิก Richemont ผู้รวบรวม Cartier, Panerai และ The Holy Trinity
รายชื่อผู้นำที่สร้างแรงบันดาลใจของเรายังคงดำเนินต่อไปสู่ผู้ทรงอิทธิพลที่อยู่เบื้องหลังอาณาจักรนาฬิกาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่ง… รู้ไหมว่าใครคือผู้รวบรวมสุดยอดแบรนด์อย่าง Cartier, Panerai, IWC, JLC และ A. Lange & Söhne เข้าไว้ด้วยกัน? โยฮันน์ รูเพิร์ต คือผู้นำที่กล้าเดิมพัน 2.8 พันล้านฟรังก์สวิส เพื่อสร้างกลุ่ม Richemont และกำหนดนิยามใหม่ของวงการนาฬิกาหรู
เมื่อ โยฮันน์ รูเพิร์ต เข้าซื้อกิจการแบรนด์ในเครือ LMH (Les Manufactures Horlogères) ในปี 2000 เขาได้สร้างกลุ่มบริษัทนาฬิกาที่ทรงพลังและมีอิทธิพลที่สุดในโลกสินค้าหรูหราสูง ณ จุดนั้น เขาได้รวมแบรนด์ Cartier เข้ามาอยู่ภายใต้การบริหารเดียวกันได้สำเร็จแล้ว ต้องขอบคุณ อแลง-โดมินิก แปร์แร็ง นอกจากนี้ เขายังได้มองเห็นศักยภาพของ Panerai ซึ่งได้รับความสนใจจาก ซิลเวสเตอร์ สตอลโลน และ มอนตี้ แชโดว์ ซึ่งรูเพิร์ตมีความอัจฉริยะในการเล็งเห็นศักยภาพที่แท้จริงของแบรนด์นี้ และค้นพบทีมงานชาวอิตาลีที่สมบูรณ์แบบอย่าง แองเจโล โบนติ, ฟรังโก โคโลญญี และ จิอัมปิเอโร โบดินี เพื่อผลักดันให้แบรนด์พุ่งทะยานสู่ความสำเร็จ ก่อนหน้านั้น เขาได้ซื้อ Vacheron Constantin ในปี 1996 การเข้าซื้อ IWC, Jaeger-LeCoultre และ A. Lange & Söhne ได้นำพลังงานแห่งการทำนาฬิกาที่สดใหม่และมีชีวิตชีวาเข้าสู่กลุ่มของเขา
ในขณะนั้น ยอดขายของสามแบรนด์หลังนั้นยังไม่สูงนักเมื่อเทียบกับเมซงขนาดใหญ่ของ Richemont ดังนั้นการที่รูเพิร์ตซื้อกิจการมาในราคา 2.8 พันล้านฟรังก์สวิส จึงทำให้ตลาดตกตะลึงกับราคานี้เป็นอย่างมาก อย่างไรก็ตาม แบรนด์ทั้งสามนี้ยังคงนำเสนอการสร้างสรรค์นวัตกรรมนาฬิกาในระดับที่น่าทึ่งให้กับกลุ่มบริษัทมาโดยตลอดในสหัสวรรษใหม่
ปรัชญาที่น่าสนใจอย่างหนึ่งที่รูเพิร์ตใช้คือการ ส่งเสริมการแข่งขันภายในองค์กร ทศวรรษแรกของศตวรรษที่ 21 เราได้เห็น จอร์จส์ เคิร์น และ เฌโรม ลองแบร์ต แข่งขันกันเพื่อยกระดับแบรนด์ของตน ซึ่งส่งผลให้เกิดเรือนเวลาที่น่าทึ่งที่สุดในยุคสมัยใหม่บางรุ่น ทำให้ตลอดทศวรรษที่ผ่านมา กลุ่ม Richemont ยังคงเป็นขุมพลัง แม้ว่าเมซงอาจจะสูญเสียความน่าตื่นเต้นและจุดมุ่งหมายเฉพาะตัวที่เคยมีในช่วงทศวรรษก่อนหน้าไปบ้าง ในมุมมองของผู้เขียน นั่นเป็นเพราะการพึ่งพาผู้นำที่ไม่ได้มาจากโลกนาฬิกา หรือที่สำคัญกว่านั้นคือ ผู้นำที่ไม่ได้เชื่อมโยงกับนาฬิกาในแบบที่ กุนเทอร์ บลุมไลน์ เคยทำ ซึ่งสิ่งนี้ส่งผลให้เกิดการทดลองของ Roger Dubuis ในรูปแบบ “hyper horology”
อย่างไรก็ตาม รูเพิร์ตได้เลือกผู้นำที่ยอดเยี่ยมอย่าง ซีริล วิกเญอรอน ซึ่งไม่เพียงแต่ช่วยให้ Cartier กลับมาเชื่อมโยงกับอัตลักษณ์หลักของแบรนด์เท่านั้น แต่ยังนำพาแบรนด์ไปสู่ยอดขายสูงสุดเป็นประวัติการณ์ที่ 3.1 พันล้านฟรังก์สวิส ในราคาส่งอีกด้วย
ปัจจุบัน กลุ่ม Richemont ดูเหมือนจะแก้ไขปัญหาด้านการจัดการได้แล้ว และมีผู้นำที่เหมาะสมเกือบทั้งหมดอยู่ในตำแหน่งสำหรับเมซงต่างๆ ของตน มันจะเป็นเรื่องที่น่าตื่นเต้นที่จะได้เห็นผลลัพธ์ในทศวรรษหน้า นอกจากนี้ รูเพิร์ตยังได้แต่งตั้งซีอีโอกลุ่มที่มีความสามารถและฉลาดอย่างยิ่งคือ นิโคลัส บอส ซึ่งเป็นทั้งผู้นำธุรกิจที่ยอดเยี่ยม และที่สำคัญไม่แพ้กันคือเป็น “product person” (บุคคลที่เข้าใจผลิตภัณฑ์) ซึ่งหมายถึงเป็นผู้สร้างสรรค์เรือนเวลาในแบบที่บลุมไลน์เคยเป็น
อ่านบทความอื่นๆ เพิ่มเติม
เจาะลึกเบื้องหลังเรือนเวลา ID Genève Circular S เมื่อนวัตกรรมคือทางออกของปัญหาคาร์บอนในอุตสาหกรรมนาฬิกา
Audemars Piguet ตอกย้ำมรดก 150 ปี ด้วยการคว้า “Grosse Pièce” นาฬิกาพกสุดซับซ้อนแห่งศตวรรษที่ 20 คืนสู่ Le Brassus
Louis Erard x Konstantin Chaykin ‘Unfrogettable’ เมื่อความชำนาญขั้นสูงคือรากฐานของความสนุกที่ไม่ลืมเลือน
