ความไม่สมบูรณ์แบบที่ต้องแลกด้วยเวลา 5 ชั่วโมง

ในโลกของนาฬิกาหรูทั่วไป “ความสมบูรณ์แบบ” มักจะถูกวัดด้วยความเงางามของพื้นผิวที่ผ่านการขัดเงาแบบไร้รอยขีดข่วน โรงงานส่วนใหญ่ใช้เวลาหลายชั่วโมงเพื่อลบเศษเสี้ยวของความไม่เรียบร้อยออกไปให้หมด แต่สำหรับ Anoma แบรนด์อินดี้หน้าใหม่จากลอนดอนที่เพิ่งก่อตั้งมาได้เพียง 2 ปี พวกเขาเลือกที่จะทำสิ่งตรงกันข้ามในผลงานล่าสุดอย่าง A1 Prehistoric ด้วยการเปลี่ยนตัวเรือนนาฬิกาให้กลายเป็นงานประติมากรรมที่เต็มไปด้วยรอยแผลและคราบไคลของงานมือ

ขอเล่าย้อนไปยังจุดเริ่มต้นของนาฬิการุ่นนี้ค่อนข้างแปลกแยกจากอุตสาหกรรม เพราะ Matteo Violet Vianello ผู้ก่อตั้งแบรนด์ เขาไม่ได้หยิบแรงบันดาลใจมาจากรถแข่ง เครื่องบิน หรือประวัติศาสตร์กองทัพใดๆ แต่เขาได้ไอเดียหลังจากไปเดินชมนิทรรศการประติมากรรมของ Constantin Brâncuși ที่เซ็นเตอร์พอมพิดู ในกรุงปารีส ศิลปินผู้หลงใหลในความงามของเครื่องมือยุคหินโบราณอย่าง ขวานหิน หรือหัวลูกศร ที่ทำขึ้นด้วยมือมนุษย์ยุคแรก ความหยาบ ดิบ และรอยสกัดเหล่านั้นถูกส่งต่อมาเป็นโจทย์สำคัญในการดีไซน์นาฬิการุ่นนี้

มาดูความไม่สมบูรณ์แบบที่ต้องแลกด้วยเวลา 5 ชั่วโมง

หากมองผ่านๆ รูปทรงสามเหลี่ยมขอบมนแบบไม่มีขาตัวเรือน (Lug-less) ของตระกูล A1 นั้นก็ดูสะดุดตาอยู่แล้ว แต่ความพิเศษของเวอร์ชัน Prehistoric คือชิ้นส่วนเหล็กสเตนเลส 316L ทั้งหมด รวมถึงหัวเข็มขัดสายนาฬิกา ที่ถูกส่งไปให้ Steven Brunel ช่างแกะสลักชาวฝรั่งเศสผู้เคยฝากผลงานจัดแสดงในพิพิธภัณฑ์ลูฟร์ ลงมือ “สกัดด้วยมือ” ทีละชิ้นในเวิร์กชอปเล็กๆ ของเขา

กระบวนการนี้ใช้เวลาประมาณ 5 ชั่วโมงต่อหนึ่งเรือน ช่างจะใช้เครื่องมือค่อยๆ เซาะร่องและสร้างหน้าตัดที่เหลื่อมล้ำกันซึ่งจงใจให้ดูเหมือนหินที่ถูกกะเทาะ ผลลัพธ์ที่ได้คือนาฬิกาทั้ง 100 เรือนในซีรีส์นี้จะไม่มีเรือนไหนที่มีลวดลายเหมือนกันเลย ทุกรอยบากคือนามบัตรเฉพาะตัวของช่างผู้ทำ

งานฝีมือยังลามไปถึงพื้นหน้าปัดทองเหลือง ที่ไม่ได้ใช้เครื่องจักรปั๊มลาย Sunray ธรรมดาเหมือนนาฬิกาทั่วไป แต่ช่างต้องใช้มือกรีดลายทีละเส้น รวมแล้วกว่า 600 เส้นรอบหน้าปัด ก่อนจะนำไปย้อมสีเทาเข้ม Anthracite เพื่อให้ได้โทนสีมืดมนคล้ายกับหินเหล็กไฟ (Flint) ในยุคโบราณ เข็มทรงใบไม้ขัดเงาเรียบๆ นั้นจะทำหน้าที่บอกเวลาสองเข็ม โดยไม่มีโลโก้แบรนด์หรือหลักชั่วโมงมาคอยรบกวนความสวยงามของรอยกรีด

สัดส่วนบนกระดาษกับความจริงบนข้อมือ

ถ้าเรามองในแง่ของมิติ ตัวเรือนระบุขนาดไว้ที่ 39 x 38 มิลลิเมตร และหนา 9.45 มิลลิเมตร หากดูตามตัวเลขมันอาจจะฟังดูแปลกๆ สำหรับนาฬิกาทรงสามเหลี่ยม แต่ด้วยการออกแบบให้ส่วนล่างของตัวเรือนโค้งเว้าเข้าหาข้อมือ (Inward Curve) บวกกับการซ่อนเม็ดมะยมไว้ที่ด้านหลังตัวเรือนอย่างแนบเนียน ทำให้เมื่อสวมใส่จริง นาฬิกาเรือนนี้จะให้ความรู้สึกกะทัดรัดใกล้เคียงกับนาฬิกาทรงกลมขนาด 37 มิลลิเมตรเท่านั้น

ส่วนด้านในตัวเรือนของ Anoma นั้น เลือกใช้กลไกอัตโนมัติ Sellita SW100 ขนาดย่อมจากสวิส ซึ่งทำหน้าที่เงียบๆ อยู่หลังฝาหลังทึบ คอยจ่ายพลังงานสำรองราว 38-42 ชั่วโมง แม้ว่านักสะสมบางกลุ่มอาจมองว่าการใช้กลไกพื้นฐานในราคาค่าตัวระดับ 2,900 ปอนด์ (ประมาณ 130,000 บาท ไม่รวมภาษี) ดูจะสูงเกินไปนิด แต่เมื่อหักลบกับค่าแรงและชั่วโมงการทำงานด้วยมือของช่างแกะสลักระดับศิลปินแล้ว นี่คืองานศิลปะบนข้อมือที่จับต้องได้ง่ายมากเมื่อเทียบกับแบรนด์อิสระระดับท็อปอื่นๆ

การที่แบรนด์นาฬิการุ่นใหม่ๆ เลือกที่จะมองข้ามเทคโนโลยีวัสดุล้ำยุคอย่างคาร์บอนหรือเซรามิก แล้วหันกลับไปหาจิตวิญญาณของการทำเครื่องมือในยุคก่อนประวัติศาสตร์ ชวนให้เราตั้งข้อสังเกตครับว่า ในยุคที่ AI และเครื่องจักร CNC สามารถตัดแต่งทุกอย่างให้สมบูรณ์แบบได้ภายในไม่กี่วินาที คุณค่าของความหรูหรากำลังถูกย้ายไปอยู่ที่ “ร่องรอยความผิดพลาดอันตั้งใจ” ของมนุษย์ใช่หรือไม่?

แล้วสำหรับคุณผู้อ่านล่ะ มองว่างานผิวตัวเรือนดิบๆ แบบสกัดมือบนรูปทรงสามเหลี่ยมนี้ คือความท้าทายใหม่ที่น่าสะสม หรือยังคงชอบความเนี๊ยบกริบแบบดั้งเดิมมากกว่ากัน?

อ่านบทความอื่นๆ เพิ่มเติม
MB&F ฉลองเปิดตัว New York Lounge ด้วยรุ่นลิมิเต็ดสุดเอ็กซ์คลูซีฟ “LM101 EVO NYC Edition” 
ชวนดูแนวคิด “ซ่อนวันที่” ของ Armin Strom Orbit
Introducing: Depancel Serie R Chronograph Ice Blue เมื่อกระจังหน้ารถคลาสสิกกลายมาเป็นนาฬิกาทรงเหลี่ยมสีไอซ์บลู